17 مهر 1398

اسباب طلاق

اسباب طلاق

منظور از اسباب یا جهات طلاق که بدان موجبات طلاق هم گویند علت هایی است که برای طلاق مورد استناد قرار می گیرد. پیش از این که به اسباب طلاق در حقوق ایران بپردازیم، شاید مفید باشد اشاره ای به اسباب طلاق در حقوق کشورهای فرانسه و ایتالیا داشته باشیم. در کشور فرانسه، با توجه به ماده ی 229 اصلاحی ق.م 1975، حکم طلاق در یکی از سه مورد زیر صادر می گردد:

1- رضایت متقابل: در این مورد، طلاق یا به تقاضای مشترک زن و شوهر است و یا به درخواست یکی از آن ها بوده ولی مورد پذیرش طرف دیگر قرار می گیرد که بدان اطاعتی یا تمکینی گویند.

2- قطع زندگی مشترک: وقتی که زن و شوهر هر دو زنده بوده ولی 6 سال جدا از یکدیگر زندگی کرده باشند و یا اختلال شدید ذهنی یا جنون همسر حداقل از 6 سال پیش ادامه داشته، به طوری که هیچ گونه زندگی مشترک بین زن و شوهر نبوده و در آینده نیز ممکن به نظر نرسد.

3- به سبب تقصير: بر اساس ماده ی 242 ق.م فرانسه: «طلاق ممکن است توسط همسری به سبب اعمال قابل انتساب به طرف دیگر مورد تقاضا واقع شود در صورتی که این اعمال تخطی شدید یا تکراری از تكاليف و الزامات ازدواج را تشکیل داده و بقای زندگی مشترک را غير قابل تحمل سازد.» قانون گذار این اعمال را تعیین نکرده و تشخیص آن را به عهده ی دادگاه گذارده است و حتی قاضی بسته به صلاحدید، می تواند در رای طلاق خود از بیان موارد تقصیر خودداری کند. علاوه بر آن در ماده ی 243 همین قانون آمده است: «طلاق ممکن است از طرف یک همسر مورد تقاضا قرار گیرد هنگامی که همسر دیگر به یکی از مجازات های مندرج در ماده ی 7 قانون جزا در امر جنایی محکوم شده باشد.»

در کشور ایتالیا، بر اساس مواد 1 و 2 قانون طلاق مصوب 1970، دادگاه می تواند پس از روشن شدن عدم امکان سازش زن و شوهر و ادامه ی زندگی بنا به دلایل نوشته شده در ماده ی 3 همین قانون، انحلال ازدواج مدنی یا قطع آثار مدنی برآمده از ثبت قانونی ازدواج را صادر نماید. در نتیجه هر یک از زن و شوهر در موارد زیر می توانند درخواست طلاق کنند:

الف- محکومیت قطعی یکی از زن و شوهر، مگر در موردی که خود همسر در ارتکاب جرم دخالت داشته باشد.

ب- زنی که دوشیزه باشد.

پ- همسری که تبعهی کشور خارجی باشد و در خارج از کشور، حكم بطلان یا انحلال ازدواج را دریافت کرده و یا این که در خارج از کشور با شخص دیگری ازدواج نموده باشد.

ت- جدایی زندگی مشترک حداقل به مدت 5 سال و نیز جدایی قضایی.

اما در نظام حقوقی ایران طلاق، یا به درخواست شوهر است و یا به تقاضای زن، و یا ممکن است توافقی باشد. می دانیم که بر اساس قانون، طلاق باید از دادگاه درخواست شود. اگر این درخواست مورد پذیرش قرار گیرد، در صورتی که طلاق توافقی و یا به درخواست شوهر باشد، دادگاه گواهی عدم امکان سازش صادر می کند و چنانچه به درخواست زن باشد و دلایل قانونی خود را اثبات نماید، دادگاه حکم الزام شوهر به طلاق را صادر می نماید.