02 مرداد 1399

انتساب جرم به دیگری در تحقق افترا

انتساب جرم به دیگری در تحقق افترا

به موجب ماده ۲۶۹ «قانون مجازات عمومی» سابق، مفتری باید ارتکاب جنحه

یا جنایتی را به کسی نسبت می داد. با توجه به منسوخ شدن تقسیم بندی «خلاف جنحه و جنایت» در نظام کیفری بعد از انقلاب، ماده ۶۹۷ «قانون تعزیرات» به طور کلی از انتساب جرم به دیگری سخن گفته است. برای جلوگیری از گستردگی بیش از حد دامنه جرم افترا، بهتر بود که مقتن ویژگیهایی را برای جرایم مورد انتساب ذکر می کرد، مثل این که برای محکوم شدن کسی به جرم افترا جرایم مورد انتساب باید مستوجب حد یا قصاص بوده یا مجازات قانونی مقرر برای آنها از میزان خاصی بیشتر باشد. با وضعیت فعلی قانون ظاهرة حتى اگر کسی ارتکاب جرم سبکی، مثل جرایم راهنمایی و رانندگی، را به دیگری نسبت دهد، مفتری محسوب و مشمول ماده ۶۹۷ می شود!

در هر حال، تردیدی وجود ندارد که فعل یا ترک فعل مورد انتساب باید طبق قوانین موجود در زمان اسناد، جرم محسوب شود. بنابراین، جرم انگاری یا جرم زدایی لاحق از اهمیت برخوردار نمی باشد. به علاوه، نسبت دادن أعمالی که جرم نبوده بلکه خلاف شرع یا شأن یا حتی مستوجب تعقیب انتظامی یا اداری باشد موجب محکوم شدن مرتکب به استناد ماده ۶۹۷ نمی شود، مثل این که کسی دیگری را به دروغگویی، روزه خواری، بی تقوایی، بی سوادی، بداخلاقی، بی عدالتی و نظایر آنها متهم کند.