18 اسفند 1398

انواع طلاق- طلاق خلع

انواع طلاق- طلاق خلع

طلاق خلع، نوعی طلاق توافقی است که تعریف آن در ماده ی 1146 ق.م آمده است. برابر با این ماده: «طلاق خلع آن است که زن به واسطهی کراهتی که از شوهر خود دارد در مقابل مالی که به شوهر می دهد طلاق بگیرد اعم از این که مال مزبور عين مهر یا معادل آن و یا بیشتر و یا کمتر از مهر باشد.» حکم طلاق خلع، از جمله بر اساس آیه ی 4 سوره نساء است. خلع بر وزن صلح، ریشه در کلمه ی خلع بر وزن فرش دارد. خلع در لغت، از جملهی به معنی کندن و بر کندن لباس است. چون در آیه ی 187 سوره ی بقره گفته شده زن و شوهر به مانند لباس یکدیگرند، جدایی آن ها نیز به کندن لباس تشبیه شده است. به مالی که زن به شوهر می دهد در اصطلاح فقهی، فديه» یا «فداء» گوینده و به این بخشش، «هبه» نیز گویند که با هدف انگیزش شوهر به طلاق صورت می پذیرد و برای این کار زن باید اهلیت رشد داشته باشد و اگر غیر رشید باشد ولی باید به ولایت از او اقدام کند. پیش از این خواندیم که شوهر برای توافق در میزان فديه، باید رشید باشد و در مورد غیر رشید، ولی باید به ولایت از او تصمیم بگیرد، ولی اصل طلاق چون غير مالی است احتیاجی به رشد ندارد. نکته ی آخر این که، طلاق خلع از انواع طلاق های بائن است ولی چون در هبه امکان رجوع وجود دارد، اگر زن به همه یا عوض رجوع کرد یعنی آن را پس گرفت، طلاق بائن به رجعی دگرگونی می یابد و شوهر می تواند از طلاق رجوع کند.