25 اسفند 1398

بزه زنای به عنف

بزه زنای به عنف

کلمات کلیدی:

مرجع صدور:     شعبه 7 دیوانعالی کشور

چکیده: احراز رابطه دوستی بین شاکیه و متهم، مانع از تحقق بزه زنای به عنف است.

 

مستندات

تاریخ رای نهایی: 1393/08/10    شماره رای نهایی: 9309970909200253

خلاصه جریان پرونده

حسب گزارش کلانتری  اعلام شده در تاریخ 17/12/92 خانمی به نام ز.، 17 ساله به واحد مراجعه و اظهار داشته: یک دستگاه پژو 405 که دو نفر سرنشین داشت وی را سوار نموده و به شهرک  برده و یکی از آن‌ها به نام الف. به او تجاوز کرده است و در حین تجاوز الف. دیگری از نامبرده فیلم تهیه نموده. از متهم الف. 20 ساله در مورد شکایت شاکیه تحقیق گردیده، وی بیان داشته: ز. به نامبرده زنگ زده که او را ملاقات کند که رفتم با هم حرف زدیم داخل خانه رفتیم در حال صحبت کردن و قلیان کشیدن بودیم که ش. هم آمد و به شوخی گفت از شما فیلم می‌گیرم و بعد دستگیر شدم. متهم دیگر به نام م. اظهار داشته: از موضوع خبر ندارم. برابر گواهی پزشکی قانونی استان تهران به شماره 5121-17/12/92 از ز. معاینه به عمل آمده مدخوله قدیمی است (ص 12). پرونده در شعبه 77 دادگاه کیفری استان تهران مطرح، رسیدگی واقع، از شاکیه ز. فرزند … تحقیق شده، وی اظهار داشته: از سه نفر به اسامی ب. (ش.) و م. و الف. شکایت دارم که مرتکب تجاوز به عنف شده‌اند و اضافه کرده در حال عبور از خیابان بوده که الف. و ب. مرا به زور سوار ماشین کردند و به خانه مجردی خودشان بردند. اول الف. تجاوز کرد بعد ب. از تجاوز فیلم گرفت ولی تجاوز نکرد. م. هم تجاوز نکرد و جلوی درب نگهبانی می‌داد تجاوز توسط الف. از جلو انجام شد و ازاله بکارت شدم. در تاریخ 18/12/92 در دادگاه از الف. در خصوص شکایت شاکیه تحقیق گردیده و مشارالیه اظهار داشته: با شاکیه زنا نکردم ایشان خودش به داخل خانه آمد و خانه مجردی بود قلیان درست شد بعد ب. آمد با موبایل به شوخی می‌گفت دارم از شما فیلم می‌گیرم شاکی گریه کرد با عجله از خانه بیرون رفت. م. جلوی درب بود می‌خواست لنت ماشین درست کند که این خانم به مأمورین زنگ زده بود و مأمورین آمدند و ما را زدند و گفتند ب. بیاید داخل گوشی چیزی نبود. ب. ، در دادگاه اظهار داشتند: من فیلم گرفتم خبر نداشتم دختر داخل خانه است می‌دانستم الف. داخل خانه است رفتم دیدم دختر و الف. با هم نشسته‌اند و دارند قلیان می‌کشند گفتم از شما فیلم بگیرم شوخی کردم و گوشی خراب است. م. بیان داشته: به هیچ عنوان قصدم نگهبانی نبود به الف. گفتم بیا برویم ماشین را درست کنیم وقتی رفت خانه دیدم دختر از خانه بیرون آمد. درباره الف. قرار اخذ وثیقه به مبلغ یک میلیارد ریال و در مورد ب. به مبلغ بیست میلیون تومان وثیقه و در خصوص م. قرار اخذ کفیل به مبلغ یک میلیارد ریال صادر شده و دستور تعیین وقت رسیدگی و انتخاب وکیل صادر گردیده است. در تاریخ 30/01/93 جلسه دادگاه در وقت مقرر با حضور طرفین و وکیل الف. و نماینده دادستان تشکیل، شاکیه اظهار می‌دارد: از الف. و ب. شکایت دارم. این دو نفر مرا خفت کردند با ماشین به خانه مجردی بردند الف. به من تجاوز کرد و ب. فیلم گرفت و گفت اگر نگذاری من زنا کنم فیلمت را پخش می‌کنم که راضی نشدم او صرف‌نظر کرد، از م. شکایتی ندارم ایشان گناهی ندارد. دادگاه خطاب به الف.: اتهام شما دایر به ارتکاب زنای به عنف قرائت می‌شود از خود دفاع کنید. متهم اظهار می‌دارد: قبول ندارم شاکی خودش با رضایت به منزل مجردی آمد قلیان درست می‌کردیم که ش. (ب.) به شوخی گفت فیلمت را می‌گیرم دختر ناراحت شد از خانه بیرون رفت بعد از نیم ساعت زنگ زد بیرون رفتم مأمور مرا دستگیر کرد. وکیل متهم اظهار می‌دارد: دفاعیاتم طی لایحه است که تقدیم می‌کنم (لایحه دفاعیه در سه برگ ضمیمه است). دادگاه از متهم آخرین دفاع اخذ که اظهار داشته: زنا نکردم. نماینده دادستان تقاضای رسیدگی نمود. سرانجام شعبه 77 دادگاه کیفری استان تهران با اکثریت سه نفر به موجب دادنامه شماره 00031-24/02/92 در خصوص شکایت خانم ز. علیه الف. فرزند … دایر به ارتکاب زنای به عنف با عنایت به این‌که شاکیه دلیلی که ادعای وی در مورد ارتکاب زنای به عنف متهم را ثابت نماید ارائه نکرده و گواهی پزشکی قانونی نیز ادعای وی را تأیید نمی‌نماید و متهم منکر زنای به عنف می‌باشد دادگاه به استناد ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و قاعده درأ رأی بر تبرئه متهم از ارتکاب زنای به عنف صادر؛ النهایه با توجه به اقرار متهم به این‌که شاکیه به منزل مجردی ما آمد و قلیان کشیدیم و نیز اظهارات دیگر متهمین و قرائن علم‌آور اتهام وی در حد ارتکاب زنای غیر عنف محرز گردیده و به استناد مواد 211 و 230 قانون مجازات اسلامی 9213 متهم به تحمل یکصد ضربه شلاق به عنوان حد شرعی محکوم شده و مقرر شده پرونده بدل تهیه تا در مورد شکایت شاکیه علیه متهمین دیگر دایر به فیلم‌برداری و تهدید و غیره به دادسرا اعاده که در صورت صدور کیفرخواست ارسال شود. پس از صدور حکم آقای الف. نسبت به دادنامه صادره اعتراض و به خلاصه اشعار داشته: با شاکیه نزدیکی نکرده و قلیان را هم خود شاکیه گفت بیاور که بکشیم برائت خود را خواستار شده.

 

 

 

رای دیوان

اعتراض آقای الف. نسبت به دادنامه معترض‌عنه موجه نیست؛ زیرا با توجه به شکایت خانم ز. به این‌که متهم وی را به خانه مجردی برده و با مشارالیها مرتکب زنا گردیده و با عنایت به گواهی پزشکی قانونی که ازاله بکارت شاکیه مورد تأیید قرار گرفته و نظر به اظهارات متهم مبنی بر آن‌که شاکیه به منزل وی رفته و با او قلیان کشیده و اظهارات متهمان دیگر نیز حاکی است شاکیه را در منزل مجردی مشاهده کرده‌اند، لذا دادنامه صادره در خصوص محکومیت الف. به اتهام زنای غیرعنف به تحمل یکصد ضربه تازیانه بلااشکال بوده و مستنداً به بند الف از ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری عیناً تأیید و ابرام می‌گردد.

رئیس شعبه هفتم دیوان‌عالی‌کشور ـ مستشار

انتظاری ـ بلادی