22 اسفند 1398

تاثیر جمع جرائم حدی و تعزیری در تشدید مجازات

تاثیر جمع جرائم حدی و تعزیری در تشدید مجازات

کلمات کلیدی:

مرجع صدور:     شعبه 30 دیوانعالی کشور

چکیده: تشدید مجازات ناشی از تعدد جرائم، ناظر به جرائم تعزیری است؛ لذا جرائم حدی در شمارش محاسبه نشده و تابع قاعده جمع مجازاتهاست.

 

مستندات

تاریخ رای نهایی: 1393/08/20    شماره رای نهایی: 9309970908600199

خلاصه جریان پرونده

خانم م. طی شکوائیه‌ای در مورخه 13/12/91 در دادسرای عمومی و انقلاب … اعلام نموده که آقای ع. از اراذل و اوباش منطقه بوده که با آمدن به درب منزل و تهدید به آبروریزی از بنده خواست که درب را باز کنم و به زور وارد منزل شده و با ضرب و شتم بنده به عنف به بنده تجاوز نموده و متواری می‌شود و هم اکنون نیز پس از چندین ماه با آمدن به درب دانشگاه بنده را تهدید و هم‌چنین پدر و خانواده‌ام را تهدید به آبروریزی نموده و درخواست پول و قصد اخاذی دارد، لذا از وی شکایت داشته و تقاضای رسیدگی داریم. پرونده به شعبه 809 بازپرسی دادسرای فوق‌الذکر ارجاع شده است. شاکیه به پزشکی قانونی معرفی شده و مرجع مذکور پس از معاینه مشارالیها اعلام نظر کرده که در حال حاضر آثار ظاهری ضرب و جرح مشهود نمی‌باشد. نامبرده در تاریخ 31/12/91 معاینه شد. پرده بکارت وی مدخوله (بیش از یک ماه اخیر) است، لذا نامبرده باکره محسوب نمی‌شود. شاکیه در بازپرسی اظهار داشته: حدوداً قبل از سال 90 در اسفند ماه با آقای ع. فرزند … آشنا شدم او گفت من برای ازدواج می‌خواهم با تو رابطه داشته باشم من هم به او گفتم باید خانواده‌ام اطلاع داشته باشند او با تعقیب من محل زندگی مرا پیدا کرد و با استفاده از آدرس تلفن منزل را به دست آورد مرتباً مرا تهدید کرده در ساعت نامناسب مثلاً 3 صبح با منزل تماس گرفته و مرا مورد ضرب و شتم قرار داده و در زمان یکه پدرم و مادرم در منزل بودند به زور وارد منزل شده و به زور به من تجاوز کرده و به محل دانشگاه آمده و مرا با چاقو تهدید کرده و پدر و برادرم را نیز تهدید کرده است و درخواست هشتصد هزار تومان پول کرده و تهدید کرده من فلشی دارم که اگر پول به من ندهید آن را در شهرستانتان پخش خواهم کرد و طی لایحه‌ای جریان را توضیح داده است. بازپرس با توجه به ادعای تجاوز به عنف (زنای به عنف) مطروحه در شکایت شاکیه قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری استان خراسان رضوی صادر و در مورد اتهامات دیگر متهم پرونده را مفتوح گذاشته است. پس از ارسال پرونده به دفتر محاکم کیفری استان پرونده جهت رسیدگی به شعبه پنجم دادگاه‌های مذکور ارجاع شده است. شاکیه در دادگاه کیفری استان در توضیح شکایتش اظهار نموده که: از ع. شکایت دارم. اواسط سال 89 بود پدر مادرم در مسافرت بودند من و دو تا از برادران کوچکترم در خانه بودیم منزل ما دو طبقه است این آقا ساعت 5/1 یا 2 شب به تلفن خانه زنگ می‌زدند من تلفن را قطع کردم که برادرانم بیدار نشوند این آقا قبلاً مزاحم من بود مرا تعقیب کرده و خانه ما را پیدا کرده بود و از طریق سی‌دی‌های مخابرات تلفن منزل را پیدا کرد و زنگ زد آن شب ساعت حدود 5/1 یا 2 بود که آمد در خانه ما اول تلفن می‌زد من تلفن را قطع کردم زنگ خانه را می‌زد من جواب نمی‌دادم. از آیفون گفت در را باز کن وگرنه آبروریزی می‌کنم من به خاطر این‌که درب را محکم می‌زد ترسیدم برادرهایم بیدار شوند درب منزل را باز کردم که چه می‌گوید خودش رفت در پایین خانه یعنی طبقه پایین که در اختیار خودمان بود من رفتم پایین ببینم چه می‌گوید او شروع کرد به حرف زدن که من این‌جورم آن‌جورم من ترسیده بودم گریه می‌کردم می‌خواستم سر و صدا کنم که دهن مرا گرفت و به زور به من تجاوز کرد. من حالم بد شد فقط دهان مرا گرفته بود و می‌گفت سر و صدا نکن نزدیک‌های صبح بود که از خانه رفت بیرون برادرهایم که مدرسه رفتند زنگ زد گفت می‌خواهد مرا به خانواده‌اش نشان دهد همان روز نزدیکی‌های ظهر رفتم به اتفاق این آقا خانه‌شان سه تا از خواهرهایش و مادرش را دیدم من شک داشتم چون می‌خواستم ببینم که چکار می‌خواهد بکند با او رفتم بعد از این با تهدید که آبروریزی می‌کنم می‌خواست این رابطه ادامه پیدا کند من دعوا کردم و قبول نمی‌کردم بعد از این‌که پدر و مادرم از مسافرت آمدند بعد از دو سه روز از این‌که آن شب این اتفاق افتاد دوباره شروع به زنگ زدن بیشتر در نیمه شب می‌کرد در این مدت تا زمانی که شکایت کردم چهار یا پنج مرتبه با من زنا کرده بود. دادگاه از شاکیه سئوال نموده: چرا پس از دو سال اقدام به شکایت کردید و همان موقع به والدین خود یا مراجع قانونی اطلاع ندادید؟ که وی پاسخ داده: به خاطر این‌که می‌ترسیدم آبروریزی کند. متعاقباً آقایان م. و ع.ک. با مراجعه به کلانتری از ع. شکایت کرده و اظهار داشته‌اند: نامبرده اقدام به تهدید و آزار و اذیت برای اینجانب و خانواده نموده و موجب سلب آسایش گردیده است که شکایت آنان به دادیاری ارجاع گردیده است و آنان در توضیح شکایتشان اظهار داشته‌اند که: نامبرده یک عدد فلش که حاوی عکس‌های خانوادگی‌مان است ربوده و با تهدید به انتشار عکس‌ها در محله و اینترنت برای پس‌گیری آن درخواست پول و مرتباً از طریق پیامک درخواست اخاذی می‌کند و با توجه به پرونده دیگری که در جریان است با ایجاد مزاحمت از طریق کشیک در محل زندگی‌مان و تماس و پیامک مکرر به منزل و افراد خانواده و حضور در محل کار پدرمان مبنی بر این‌که آبروریزی به راه می‌اندازد و از طریق تحت فشار گذاشتن برای پس گرفتن شکایت قبلی مبادرت می‌ورزد و متن پیامک‌ها را تحویل دادیاری داده‌اند که ضمیمه پرونده شده است. در دادیاری به ع. اتهام مزاحمت تلفنی و فحاشی و تهدید تفهیم شده که وی اظهار داشته: هیچ‌گونه اطلاعی از این پیامک‌ها ندارم و هیچ‌گونه شناختی از شاکی ندارم. در دادیاری از متهم سئوال شده: خط تلفن …. در اختیار چه کسی است؟ که متهم جواب داده: خط تلفن فوق متعلق به پدرم می‌باشد ولی من استفاده می‌کنم و این خط یک‌طرفه بوده و تازه روشن شده است (برخی از پیامک‌ها از طریق خط تلفن فوق‌الذکر ارسال شده است که ضمن آن‌ها متهم درخواست پول (پولش) را از آقای ک. کرده است و در آخرین دفاع در دادیاری اظهار داشته: هیچگونه پیامکی ارسال نکرده‌ام و هیچ‌گونه اطلاعی هم ندارم. سپس دادیار رسیدگی‌کننده در خصوص اتهامات ع. دایر به 1- ایجاد مزاحمت تلفنی 2- فحاشی 3- تهدید و فقره 2 و 3 از طریق پیامک قرار مجرمیت صادر و پس از موافقت دادستان کیفرخواست در خصوص اتهامات مذکور صادر و به محاکم جزایی برای رسیدگی ارسال و به شعبه 126 دادگاه جزایی …. ارجاع و شعبه اخیرالذکر با توجه به در جریان رسیدگی بودن پرونده دیگر متهم در شعبه 5 دادگاه کیفری استان خراسان رضوی و با توجه به رأی وحدت رویه شماره 709-01/11/87 هیئت عمومی دیوان‌عالی‌کشور برای رسیدگی توأم به اتهامات متهم به ارسال پرونده به شعبه 5 دادگاه کیفری استان اعلام نظر کرده و پرونده برای رسیدگی توأم به اتهامات متهم به آن مرجع ارسال گردیده است. در دادگاه کیفری استان متهم اظهار داشته که: وکیل تعیین نمی‌کند و خودش دفاع می‌کند و شکات م. و ع.ک. اظهار داشته‌اند که به شکایت خود باقی هستند. سپس به متهم اتهاماتش دایر به 1- مزاحمت تلفنی 2- فحاشی 3- تهدید نسبت به شاکیان تفهیم شده که وی در دفاع اظهار داشته: اتهام را قبول ندارم من زنگ و پیامکی نزده‌ام نمی‌دانم چه کسی زنگ زده است من زنگ زده‌ام برای صحبت کردن برای شکایتی که از قبل کرده بودند برای این‌که من از قبل با خواهر آقای ک. (م.) دوست بودم قصد ازدواج داشتیم که بعد این‌ها پشیمان شدند گفتند در سطح ما نیستید. این پیامک‌هایی که طلب پول کرده است و تهدید کرده است و فحاشی کرده من هیچ‌کدام از این پیامک‌ها را نزده‌ام. از متهم سئوال شده: یکی از پیامک‌ها با خط تلفن …. که به نام پدر شما و در اختیار شما بوده ارسال شده تقاضای پول شده چه می‌گویید؟ اظهار داشت: قبول دارم این پیامک‌ها ولی سال قبل بوده وسایل آرایش، گوشی موبایل و عروسک و چیزهای دیگر برای م. گرفته بودم این پول‌ها را برای ایشان خرج کرده بودم می‌خواستم او را بگیرم وقتی جواب رد به من دادند گفتم پولم را پس بدهید من با م. دو سال دوست بودیم. از متهم سئوال شده: پیامک‌های دیگری که حاوی توهین و تهدید بوده با خط‌های دیگری ارسال شده ولی مفهوم آن‌ها با پیامک‌های شما هم راستا می‌باشد چه می‌گویی؟ جواب داده: من به پدر خانم م. هم پیام داده‌ام ولی با خط خودم بوده نمی‌دانم این خط‌ها مال چه کسی بوده است. سپس آقای م. و خانم م. شکایت خود را بازگو کرده‌اند، سپس دادگاه از متهم در مورد شکایت و اظهارات شاکیه توضیح خواسته که متهم جواب داده: صحت ندارد من با زور با ایشان رابطه‌ای نداشته‌ام این خانم آمد منزل ما و من ایشان را به خانواده‌ام نشان دادم می‌خواستم با ایشان ازدواج کنم در نمایشگاه بین‌المللی با هم آشنا شدیم من با این خانم رابطه داشته‌ام ولی از اول دختر نبود و خودش هم گفت دختر نیست من گفتم برایم مهم نیست در این مدت رابطه جنسی با هم داشتیم یادم نمی‌آید چند مرتبه رابطه جنسی داشتیم ولی زیاد بوده است اولین مرتبه در منزل خود ما با هم رابطه جنسی برقرار کردیم … و هنوز هم حاضرم با این خانم ازدواج کنم. دادگاه از خانم م. سئوال کرده: چند مرتبه با شما رابطه جنسی داشته است که مشارالیها پاسخ داده: حدود ده مرتبه از جلو با من زنا کرده است و دخول هم انجام  می‌شد. سپس دادگاه چهار مرتبه اتهام زنای به عنف را تفهیم کرده که متهم در هر چهار مورد اظهار داشته: قبول دارم ولی با رضایت بوده است. بار چهارم گفته دخول هم انجام دادم و در آخرین دفاع مطلب دیگری نگفته است. سپس دادگاه ختم رسیدگی اعلام و در خصوص اتهام آقای ع. دایر به 1- ایجاد مزاحمت تلفنی 2- فحاشی 3- تهدید که دو جرم اخیر از طریق ارسال پیامک بوده است 4- زنای به عنف موضوع شکایت 1- خانم م. 2- آقای م. 3- ع.ک.  با توجه به کیفرخواست صادره از دادسرای …. شکایت شاکیان، متن پیامک‌های ارسال شده از سوی متهم برای شاکیان هر چند که متهم تنها پیامک‌های ارسالی از یک شماره را در مرحله تحقیقات مقدماتی پذیرفته است لکن در جلسه دادگاه به طور ضمنی ارسال پیامک‌های دیگر را از شماره‌های دیگر پذیرفته است. بدین توضیح که متهم با خانم م. رابطه دوستی برقرار نموده و دو سال با همدیگر در ارتباط بوده‌اند و منتهی به مواقعه بین آنان نیز شده است و در مدت دوستی فی‌مابین متهم مبالغی برای خانم موصوف هزینه می‌نماید که پس از مدتی خانم م. از ادامه ارتباط و انجام ازدواج با متهم خودداری می‌کند که این امر باعث می‌گردد متهم تقاضای وجوه هزینه‌کرد خود را از شاکیان که برادرهای خانم م. هستند بنماید و از طریق تلفن بارها با منزل و تلفن‌های همراه شاکیان تماس گرفته و ضمن تهدید و فحاشی از آنان مطالبه وجه نموده است که پیامک‌های ارسالی نیز حاکی از این امر است. هر چند متهم مدعی است فحاشی نکرده است و تنها پول خود را طلب کرده است که ادعای متهم با متن پیامک‌های ارسالی در تعارض است و متهم چهار مرتبه در جلسه دادگاه اقرار نموده است که با رضایت شاکی بارها با خانم م. عمل زنا انجام داده و قصد داشته است بعداً با وی ازدواج کند و برای ازدواج در جلسه دادگاه اعلام آمادگی نموده لکن شاکی م. اعلام کرده حاضر به ازدواج با متهم نمی‌باشد و مدعی شده که متهم درب منزل آمده و گفته اگر باز نکنی سر و صدا  می‌کنم و من از ترس در را باز کردم و وارد منزل شد و به زور به من تجاوز کرد. سپس اظهار داشته: در مراحل مختلف بیش از ده مرتبه با متهم رابطه جنسی داشته است که ادعای عنف شاکی یاد شده و نحوه ورود متهم به منزل شاکی بیشتر به داستان شبیه است تا واقعیت، لذا دادگاه وصف عنف را در انجام زنا محرز ندانسته و با استناد به ماده 120 و 121 قانون مجازات اسلامی و اصل 37 قانون اساسی متهم را از اتهام زنای به عنف تبرئه می‌نماید لکن با توجه به دلایل ذکر شده ارتکاب بزه‌های انتسابی ایجاد مزاحمت تلفنی یا تهدید و فحاشی مندرج در کیفرخواست و نیز ارتکاب زنای غیرمحصنه (غیر محصن) با خانم م. محرز و مسلم است و دادگاه با استناد به مواد 15 و 18 و 134 و 135 و 136 و 160 و 162 و 166 و 167 و 172 و 217 و 221 و 230 قانون مجازات اسلامی و نیز مواد 641 ، 608 ، 669 قانون یادشده 1375 و با توجه به این‌که تعداد جرایم ارتکابی بیش از سه جرم می‌باشد متهم را از جهت ایجاد مزاحمت تلفنی به تحمل هشت ماه حبس تعزیری علاوه بر مقررات خاص شرکت مخابرات و از جهت فحاشی به تحمل نود ضربه شلاق تعزیری و از جهت تهدید شاکیان به تحمل نود ضربه شلاق تعزیری و از جهت انجام عمل زنا به تحمل یکصد ضربه شلاق حد نوبت اول محکوم می‌نماید تا مجازات اخیرالذکر وفق مقررات شرعی و قانونی اجرا گردد و به متهم تفهیم می‌گردد در صورت تکرار بزه ارتکابی زنای غیرمحصنه (غیرمحصن) مجازات آن در مرتبه چهارم اعدام است که می‌بایست اجتناب نماید. ایام بازداشت قبلی نیز محاسبه می‌گردد. پس از ابلاغ رأی محکوم‌علیه با تقدیم لایحه‌ای به حکم محکومیت خود اعتراض نموده و پرونده برای رسیدگی به اعتراض وی به دیوان‌عالی‌کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه اعتراضیه معترض هنگام شور قرائت خواهد شد.

 

 

 

رای دیوان

تجدیدنظرخواهی آقای ع. نسبت به احکام محکومیت صادره در مورد اتهامات  انتسابی به مشارالیه دایر به 1- ایجاد مزاحمت تلفنی 2- تهدید 3- فحاشی 4- زنای غیرمحصن غیرعنف در دادنامه به شماره فوق‌الذکر صادره از شعبه 5 دادگاه کیفری استان خراسان رضوی در قسمت راجع به محکومیت تجدیدنظرخواه به یکصد ضربه شلاق حد زنای غیرمحصن غیرعنف با توجه به چهار بار اقرار نامبرده در جلسه دادرسی به ارتکاب زنا با خانم م. ایراد و اعتراض مؤثری که موجبات نقض دادنامه را در آن خصوص ایجاب نماید به عمل نیامده، لذا با رد اعتراض وی حکم محکومیت مذکور را مستنداً به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری ابرام می‌نماید. لیکن احکام محکومیت صادره با توجه به مساعد بودن قانون مجازات اسلامی لاحق به حال متهم در خصوص سه فقره اتهام انتسابی به نامبرده فوق با توجه به این‌که وفق ماده 134 قانون مجازات اسلامی 1392 در جرایم موجب تعزیر هر گاه جرایم ارتکابی بیش از سه جرم نباشد دادگاه برای هر یک از آن جرایم حداکثر مجازات مقرر در قانون را حکم می‌کند و مجازات اشد قابل اجرا خواهد بود در مانحن‌فیه نیز جرایم موجب تعزیر بیش از سه جرم نمی‌باشد و جرم موجب حد (زنای غیرمحصن غیر عنف) به همراه سه جرم تعزیری دیگر آن را مشمول قسمت دیگر حکم مقرر در ماده 134 قانون فوق‌الذکر که متضمن تشدید مجازات جرایم ارتکابی به بیش از حداکثر مجازات مقرر قانونی در صورت زائد بر سه جرم بودن جرایم ارتکابی قرار نمی‌دهد، لذا به علت خلاف قانون بودن میزان مجازات‌های مقرره در مورد اتهامات مزاحمت تلفنی و تهدید و فحاشی تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه را در قسمت اخیرالذکر وارد دانسته و با نقض دادنامه در آن قسمت به استناد بند 4 قسمت ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رسیدگی مجدد به اتهامات اخیرالذکر را به شعبه دیگر دادگاه کیفری استان خراسان رضوی ارجاع می‌نماید.

رئیس شعبه سی‌ام دیوان‌عالی‌کشور ـ عضو معاون

کریم‌پور ـ اکبری