06 دی 1398

حضانت در دوران زندگی مشترک زن و شوهر

اشخاصی که دارای حق و تکلیف حضانت هستند

تعیین این که چه کسی دارای حق و تکلیف حضانت است، بسته به این که پدر و مادر طفل دارای زندگی مشترک بوده، جدا شده و یا یکی یا هر دو فوت شده، و یا اصلا صلاحیت حضانت را دارا نباشند، متفاوت است.

اما پیش از پرداختن به هر یک از این حالت ها، سوال این است که آیا شخصی که حضانت را به عهده دارد، می تواند . مطالبه ی اجرت نماید یا خیر؟ اصل بر این است که شخصی که حضانت را به عهده دارد، اعم از پدر، مادر، جد پدری و یا سرپرست، حق مطالبه ی اجرت ندارد.

اما اگر حضانت از سوی سایر افراد صورت پذیرد، آن ها می توانند مطالبه ی اجرت نمایند. به همین دلیل در ماده ی 1172 ق.م آمده است:

«هیچ یک از ابوین حق ندارند در مدتی که حضانت طفل به عهده ی آن هاست از نگاهداري او امتناع کنند، در صورت امتناع یکی از ابوین، حاکم باید به تقاضای دیگری با تقاضای قیم یا یکی از اقربا و یا به تقاضای مدعی العموم، نگاهداری طفل را به هر یک از ابوین که حضانت به عهده ی اوست الزام کند و در صورتی که الزام ممکن یا مؤثر نباشد حضانت را به خرج پدر و هر گاه پدر فوت شده باشد به خرج مادر تأمین کند.»

حضانت در دوران زندگی مشترک زن و شوهر

در این دوران، حضانت به عهده ی هر دو پدر و مادر طفل است و از این نظر هیچ یک بر دیگری اولویت ندارد، هر چند که ممکن است در عمل، چگونگی نگهداری و تربیت آن ها در برخی موارد با یکدیگر متفاوت باشد. زن و شوهر در بسیاری از وظایف مربوط به خانواده، به خصوص در مورد فرزندان تکالیف مشترک دارند و وظیفه دارند در انجام آن ها یکدیگر را یاری و همکاری کنند. بر اساس ماده ی 1168 ق.م: «نگاهداری اطفال هم حق و هم تکلیف ابوین است.

هم چنین در ماده ی 1178 همین قانون مقرر شده: «ابوین مکلف هستند که در حدود توانایی خود به تربیت اطفال خویش بر حسب مقتضی اقدام کنند و نباید آن ها را مهمل بگذارند.»