12 آبان 1398

دعوای تمکین با وجود زندگی در منزل مشترک

دعوای تمکین با وجود زندگی در منزل مشترک

کلمات کلیدی:

مرجع صدور:     شعبه 60 دادگاه تجدید نظر استان تهران

چکیده: زندگی در منزل مشترک اماره بر تمکین زوجه از زوج است و در این فرض دعوی الزام به تمکین محکوم به بطلان است.

 

مستندات         ماده 1257 قانون مدنی

تاریخ رای نهایی: 1393/07/29    شماره رای نهایی: 9309972130501275

رای بدوی

در خصوص دعوی آقای م.ح. با وکالت آقای ی.ش. به طرفیت خانم ر.م. به خواسته الزام به تمکین با عنایت به محتویات پرونده از جمله کپی مصدق رونوشت سند نکاحیه شماره 3652 صادره از دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره … حوزه ثبت اسلامشهر وجود رابطه زوجیت فیمابین طرفین محرز است و در خصوص خواسته نظر به اینکه متعارف از تمکین حضور زوجه در منزلی می‌باشد که زوج آن را تعیین نموده است و با عنایت به اینکه مطابق اظهارات وکیل خواهان و خوانده در صورتجلسه مورخ 4/6/93 زوجه به همراه زوج در منزلی سکونت دارد که زوج تعیین نموده است لذا دادگاه عدم تمکین خوانده از زوج را محرز ندانسته و به استناد ماده 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان را صادر و اعلام می‌نماید این رأی حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

رئیس شعبه 257 دادگاه عمومی خانواده تهران – مختاری

 

 

 

 

 

رای دادگاه تجدید نظر

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ج.ح. با وکالت آقای ی.ش. به طرفیت خانم ر.م. نسبت به دادنامه شماره 825 مورخه 4/6/93 صادره از شعبه 257 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن حکم به بطلان دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته تمکین تجدیدنظرخوانده صادر شده است با توجه به مندرجات پرونده و لایحه اعتراضیه و توضیحات طرفین و مستندات رأی و استدلال دادگاه دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق قانون و دلائل موجود در پرونده صادر شده و مخالفتی نیز با موازین شرعی ندارد. لذا بهاستناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی دادنامه مذکور تأیید می‌شود. این رأی قطعی است.

رییس شعبه 60 دادگاه تجدیدنظر استان تهران – مستشار دادگاه

آل حبیب – علیخانی