11 فروردین 1399

رأي شماره ۳۲۹ هيأت عمومي ديوان عدالت اداري با موضوع ابطال نامه شماره ۵۴۱۸۲/۱۰/۲۰۰ ـ ۲۸/۶/۱۳۸۸

رأي شماره ۳۲۹ هيأت عمومي ديوان عدالت اداري با موضوع ابطال نامه شماره ۵۴۱۸۲/۱۰/۲۰۰ ـ ۲۸/۶/۱۳۸۸

سرپرست امور نظامهای جبران خدمت معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور مبنی بر تعیین ملاک پرداخت حق اشعه براساس حقوق و فوق‌العاده شغل

تاریخ دادنامه: 1391/6/20        شماره دادنامه: 329      کلاسه پرونده: 807/88

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

شاکیان: آقایان و خانمها:

1ـ یحیی مرادی 2ـ بهمن گلبازی شیخ سرمست 3ـ اکبر پویان 4ـ اصغر هاشمی محمودآباد 5 ـ ایرج توانافر 6 ـ هدایت رسولی 7ـ اژدر رحیم پور 8 ـ نادر خوشمود 9ـ مرتضی محمدی عیسی کان 10ـ کریم مطلبی قره قشلاقی 11ـ منصور حسین‌زاده 12ـ جانسون شنوعلی کومی 13ـ حسن کریمی 14ـ محمد احمدی‌نیا 15ـ محمد همای پناه 16ـ رضا تقی پورعلی بیگلو 17ـ مهدی ثنائی‌آزاد 18ـ مرتضی موفقی 19ـ آرمان یاهو 20ـ میرحسین حسینی مقدم کوه‌کمری 21ـ رضا سبزی ورجوی 22ـ علیرضا داور آذر 23ـ جواد عسگری 24ـ فریدون گنجی گلمانخانه 25ـ حسن غربتی 26ـ سلطان مروئی میلان 27ـ حامد ابراهیم‌زاده 28ـ داود زارعی 29ـ عزیز اسماعیل‌زاده 30ـ تورج اویسی 31ـ کاظم علیشیری 32ـ امیرسعید نیک‌بخش 33ـ سعید محمودیان صـادق 34ـ غلامرضا تقی‌پور ثانی 35ـ شهین مصطفی‌زاده خانیک 36ـ رقیه عطاری حاجی پیرلو 37ـ زهرا کشاورزی 38ـ مهتاب اسماعیل‌پور 39ـ فاطمه محبت‌خواه 40ـ نسرین عزتی چایباغی 41ـ هانیه معماری 42ـ زهرا قره‌باغی 43ـ لیلی لعلی شهسوار 44ـ مریم قزوینی 45ـ فاطمه آسیـابی محله 46ـ معصومه جوادی صالح 47ـ مریم امیـنی 48ـ رقیه گل محمدی 49ـ نادره آقا باباقره باغی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره 200/10/54182ـ 1388/6/28 سرپرست امور نظامهای جبران خدمت معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور

گردش کار: آقای یحیی مرادی و دیگران به موجب دادخواستی، ابطال نامه شماره 200/10/54182 ـ 1388/6/28 سرپرست امور نظامهای جبران خدمت معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور را خواستار شده‌اند و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده‌اند مطابق حکم مقرر در بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مبنای تعیین فوق‌العاده کار با اشعه، حقوق و مزایا لحاظ شده است لیکن در نامه مورد اعتراض، مزایا به فوق‌العاده شغل تغییر یافته است.

شکات به لحاظ مغایرت مفاد نامه معترضٌ‌به با بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه، ابطال نامه مذکور را خواستار شده‌اند.

متن نامه مورد اعتراض به قرار زیر است:

« معاون محترم توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

با سلام:

احتراماً، بازگشت به نامه شماره 4/262888/الف ـ 1388/6/4 در خصوص مبنای محاسبه فوق‌العاده کار با اشعه اعلام می‌دارد:

با عنایت به مفاد نامه شماره هـ/14/86/4 ـ 1388/5/19 معاونت قضایی دیوان عدالت اداری در خصوص پاسخ به سؤالات مطروحه در زمینه اعلام مبنای محاسبه فوق‌العاده کار با اشعه توسط معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور به استحضار می‌رساند: که در مقررات موضوعه هیچ گونه تعریفی در خصوص مزایا به عمل نیامده است و تعمیم آن بدون استناد به مصرحات قانونی و ملاحظات پیرامونی به ویژه بار مالی مترتب بر آن، موجب بروز مشکلات و اعمال سلایق خواهد شد. با عنایت به موارد مذکور نظریه‌های شماره 1803/79973ـ 1387/10/7 و 1803/107597ـ 1387/11/27 این امور در خصوص تبیین موضوع مزایای مندرج در بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه که همان «فوق‌العـاده شغل» می‌باشد مجدداً مورد تأکید می‌باشد. ـ سرپرست امور نظام‌های جبران خدمت»

در پاسخ به شکایت شکات، رئیس امور حقوقی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور، به موجب لایحه شماره 231/23414 ـ 1389/5/6، تصویر نامه شماره 222/20163ـ 1389/4/24 رئیس امور نظامهای جبران خدمت معاونت مذکور را ارسال داشته است که مفاد آن به قرار زیر است:

«در مقررات موضوعه هیچ گونه تعریفی در خصوص مزایا به عمل نیامده است و تعمیم آن بدون استناد به نص قانونی و ملاحظات پیرامونی بویژه بار مالی مترتب بر آن، موجب بروز مشکلات و اعمال سلایق خواهد شد. با عنایت به موارد مذکور، نظریه شماره 200/10/54182 ـ  1388/6/28 این امور در خصوص موضوع تعیین مزایای مندرج در بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه که همان فوق‌العاده شغل است مورد تأکید می‌باشد.»

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رأی مبادرت می‎کند.

رأی هیأت عمومی

مطابق بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368/1/20 به افرادی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال داشته باشند بر مبنای مقدار و شرایط بالقوه پرتودهی محیط کار به تشخیص واحد قانونی و طبق آیین‌نامه‌های مربوط تا پنجاه درصد حقوق و مزایا به عنوان فوق‌العاده کار با اشعه تعلق می‌گیرد. نظر به این که به موجب دادنامه‌های شماره 1468ـ 1466 مورخ 1386/12/12 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، تصویب‌نامه شماره 1816/ت199969هـ ـ 1378/3/17 هیأت وزیران که در آن ملاک محاسبه و پرداخت فوق‌العاده کار با اشعه حقوق و فوق‌العاده شغل مقرر شده بود، ابطال شده است، بنابراین نامه شماره 200/10/54/82 ـ 1388/6/28 معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور که ملاک پرداخت حق اشعه را حقوق و فوق‌العاده شغل تعیین کرده است، خلاف حکم صریح مقنن تشخیص داده می‌شود و به استناد بند یک ماده 19 و مواد 20 و 42 قانون دیوان عدالت اداری از تاریخ صدور ابطال می‌شود.

 

 

 

رأي شماره ۳۲۹ هيأت عمومي ديوان عدالت اداري با موضوع ابطال نامه شماره ۵۴۱۸۲/۱۰/۲۰۰ ـ ۲۸/۶/۱۳۸۸
شماره ۱۹۶۸۵
شماره ویژه نامه: ۱۹۶۸۵
سال صفر
تاریخ: سه‌شنبه،۱۱ مهر ۱۳۹۱