وكیل متبحر در مواد مخدر شهرک غرب

11 مهر 1398

رفتار فیزیکی در افترای عملی

رفتار فیزیکی در افترای عملی

رفتار مرتکب در افترای عملی به شکل یکی از افعال مثبت «گذاردن»، «مخفی کردن» و «متعلق به غير قلمداد نمودن» است. منظور از «گذاردن» آلات و ادوات جرم یا اشیای اتهام آور در منزل، محل کسب، جیب یا اشیای متعلق به دیگری، آن است که اموال منقولی مثل اموال مسروقه، چاقویی که در جریان قتل مورد استفاده قرار گرفته است، سلاح غیرمجاز، مشروبات الکلی، مواد مخدر، اسکناسهای جعلی، ابزار جاسوسی، لباسهای قربانی تجاوز جنسی و یا جسد مقتول در محلهای مورد اشاره گذاشته شود. نباید عبارت «اشیای متعلق به دیگری» را محدود به اشیایی کرد که در تعلق «مالکانه» دیگری قرار دارد، بلکه صرف تعلق عرفی کافی است. بنابراین، کسی که برای انتقام گیری از سارق خودرویی مواد مخدر را در صندوق عقب اتومبیل، که هنوز در اختیار سارق است، می گذارد تا وی را در مظان اتهام قاچاق مواد مخدر قرار دهد، به ارتکاب این جرم محکوم می شود، و نمی تواند به استناد این که اتومبیل، از لحاظ حقوقی، «متعلق به سارق نبوده است از مسئولیت کیفری بگریزد. «مخفی کردن»، اخص از گذاردن و توأم با پنهان کاری است، مثل این که مرتکب، مواد مخدر را در داخل کانال کولر یا زیر باغچه خانه دیگری قرار داده، و یا آن را در داخل جل کتاب متعلق به وی جاسازی نماید. «متعلق به دیگری قلمداد کردن»، عبارت از آن است که شخص، بدون گذاردن یا مخفی کردنی اموال در جایی، آنها را متعلق به دیگری قلمداد کند. برای مثال، کسی که از یک مسافر هواپیما درخواست می کند که چمدان وی را تا مقصد ببرد و مسافر هم، بدون اطلاع از این که چمدان حاوی مواد مخدر است، آن را جزء اثاثیه خود تحویل بار می دهد، در صورت وجود سایر شرایط، مرتکب این جرم خواهد شد. در اینجا نیز منظور از «تعلق داشتن»، «تعلق عرفی» است. در نتیجه، در مثال بالا نباید، به استناد این که مواد مخدر مال محسوب نشده و نمی توان آنها را در تعلق مالكانه کسی دانست، از محکوم کردن متهم به ارتکاب جرم افترا خودداری کرد.