22 آبان 1398

سه طلاق

سه طلاق

امروزه احتمال این که مردی زن خود را چند بار طلاق دهد و بعد دوباره با هم ازدواج نمایند، بسیار کم و یا حتا بعید به نظر می رسد. آن چه در عمل در جامعه اتفاق می افتد، امکان ازدواجی زن و مردی است که از یکدیگر جدا شده اند و به دلیل شرایط زندگی پس از طلاق، وجود فرزندان و یا احساس و علاقه ای که به یکدیگر داشته اند تصمیم به ازدواج مجدد با یکدیگر می گیرند. اما چنانچه دوباره به مشکل برخوردند و با وجود تجربه ی پیشین، با ارزیابی شرایط تصمیم به طلاق گرفتند، به دلیل فاصلهی عاطفی زیاد میان آنها، بسیار بعید است که چنین تجربه ای را تکرار کنند. در قانون مدنی به پیروی از فقه امامیه، احكام سه طلاق و نه طلاق را که مانع ازدواج می شود، آمده است که در ادامه آن ها را بررسی می کنیم.

در ماده ی 1057 ق.م آمده است: «زنی که سه مرتبه متوالی زوجهی یک نفر بوده و مطلقه شده بر آن مرد حرام می شود مگر این که به عقد دائم به زوجیت مرد دیگری در آمده و پس از وقوع نزدیکی با او به واسطه ی طلاق یا فسخ یا فوت، فراق حاصل شده باشد.» که بدین معناست که زن هر سه بار متوالی به عقد ازدواج دائم یک نفر در آمده باشد و هر سه مرتبه نیز تنها از طریق «طلاق» از او جدا شده باشد. در نتیجه بر خلاف برخی تصورات عامیانه، مرد نمی تواند در یک مرتبه و با یک عبارت زنش را سه بار طلاق دهد یا به اصطلاح «سه طلاقه» نماید و نتیجه ی آن تنها یک طلاق است. بنابراین برای اینکه بتواند دوباره با او ازدواج نماید باید به ازدواج مرد دیگری درآید، با او نزدیکی کند و سپس به دلیل طلاق یا فسخ یا فوت از او جدا شود. مستند فقهی این ماده آیات 229 و 230 سوره ی بقره است و ظاهرا شان نزول آن جلوگیری از سوء استفاده ی مردانی بود که برای این که زن خود را تحت فشار بگذارند و اجازه ی ازدواج مجدد را ندهند، او را به صورت مکرر طلاق داده و سپس در مدت عده رجوع می کردند. در واقع با این حکم امکان این که زن و مردی که سه بار از یکدیگر طلاق گرفته اند دوباره با هم ازدواج نمایند بسیار کم می شود.