09 آبان 1398

شرط توانگری انفاق کننده در الزام به انفاق

شرط توانگری انفاق کننده در الزام به انفاق

در ماده ی 1198 ق.م آمده است: «کسی ملزم به انفاق است که متمکن از دادن نفقه باشد یعنی بتواند نفقه بدهد بدون این که از این حیث در وضع معیشت خود دچار مضیقه گردد. برای تشخیص تمکن باید کلیه ی تعهدات و وضع زندگانی شخصی او در جامعه در نظر گرفته شود. متمکن به معنی توانگر و ثروتمند است. بنابراین، شخصی ملزم به دادن نفقه می شود که به اندازه ی کافی ثروتمند باشد و با انفاق به خویشاوند، خود دچار تنگ دستی نشود. در این باره، باید تمامی شرایط زندگی او، اعم از میزان درآمد و هزینه ها را در نظر گرفت. «تعهدات» که در این ماده ذکر شده، منظور دیونی است که شخص بر عهده دارد، که شامل ديون حال و مدت دار او می شود. دادگاه در ارزیابی این تعهدات، باید دوری و نزدیکی زمان پرداخت آن ها را با توجه به میزان درآمد و سایر هزینه های شخصی در نظر بگیرد.