23 اسفند 1398

فرجام‌خواهی از قرار عدم استماع دعوا

فرجام‌خواهی از قرار عدم استماع دعوا

کلمات کلیدی:

مرجع صدور:     شعبه 42 دیوان عالی کشور

چکیده: قرار عدم استماع دعوا هرچند جزء قرارهای قابل فرجام ذکر نشده است اما این موضوع از باب مسامحه قانونگذار بوده و باید آن را قابل فرجام دانست.

 

مستندات         ماده 367 و 368 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی

تاریخ رای نهایی: 1393/08/21    شماره رای نهایی: 9309970925700001

خلاصه جریان پرونده

حسب محتویات پرونده آقای ح.ر. دادخواستی به خواسته نفی نسب به طرفیت آقایان م. و م.ر.و. خانم م.ر.و. تقدیم دادگستری شهرستان جویبار نموده و چنین توضیح داده که این‌جانب در تاریخ 16/10/1375 با همسرم ط.ق.گ. ازدواج دائم نموده‌ام از بدو ازدواج تاکنون زوجه هیچ علاقه‌ای به این‌جانب نداشته و اصلاً پایبند زناشویی نبوده است. هراز چند گاهی منزل مشترک و زندگی زناشویی را ترک و پس از گذشت چندین ماه و آغاز بارداری‌اش به منزل این‌جانب مراجعت می‌نمود لذا از آنجایی که خواندگان ردیف‌های اول و دوم و سوم فرزندان مشارالیها می‌باشند و نسبتی با این‌جانب نداشته‌اند تقاضای ارجاع امر به پزشکی قانونی جهت انجام آزمایشات DNA برای روشن شدن قضیه و صدور حکم شایسته به شرح ستون خواسته را دارم. پرونده جهت رسیدگی به شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان جویبار ارجاع شده است. دادگاه به تاریخ 20/8/1392 در وقت مقرر پس از اجرای تشریفات قانونی تشکیل جلسه دادرسی داده، خواهان حضور یافته ولی خواندگان علیرغم ابلاغ قانونی و انتظار کافی در دادگاه حضور نیافته‌اند خواهان در جلسه دادرسی اظهار داشته خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است و در پاسخ به سؤال دادگاه در خصوص سن خواندگان اعلام نموده که م.ر. حدوداً 16 سال سن دارد و کلاس سوم نظری است و م.ر.حدوداً 11 سال سن دارد و کلاس پنجم ابتدایی است و م.ر. تقریباً پنج سال سن دارد. دادگاه ختم جلسه را اعلام و مقرر داشته نظر به اینکه خوانده ردیف سوم ( م.ر.) محجور می‌باشد فلذا در اجرای ماده 56  قانون امور حبسی مراتب جهت تعیین قیم به دادستان جویبار اعلام تا پس از تعیین قیم، ایشان به دادگاه معرفی شود. دادگاه ختم دادرسی را در تاریخ 9/10/1392 اعلام و به شرح دادنامه شماره 1267 مورخ 9/10/92 و با استدلال به اینکه با عنایت به محتویات پرونده و اینکه احدی از فرزندان حدوداً شانزده سال سن دارد و خواهان می‌توانست بعد از دو ماه از اطلاع از خواسته خود اقدام به طرح آن نماید و حال اینکه چنین عمل ننموده است. لهذا بر اساس ماده 1162 قانون مدنی دعوی خواهان قابل استماع نبوده مبادرت به صدور قرار عدم استماع می‌نماید. پس از ابلاغ رأی صادره، آقای ح.ر.خواهان بدوی ( محکوم علیه ) با تقدیم دادخواست تجدیدنظر نسبت به رأی صادره اعتراض و تجدیدنظرخواهی کرده و اجمالاً اعلام داشته که این‌جانب با مادر خواندگان ازدواج نموده و از زمان وقوع عقد تا به امروز باهم درگیری داریم ایشان اسماً همسر بنده بوده ولی رسماً با دیگران ارتباط دارد. بنده مطمئن هستم که اینها فرزندان من نیستند ماده 1162 قانون مدنی مورد استناد دادگاه در قرار صادره مربوط به زن‌وشوهری است که از یکدیگر جداشده و زن بعد از عده با مرد دیگری ازدواج نموده باشد و در پرونده ‌اینجانب قابل استناد نیست همسرم فقط از بنده نفقه دریافت می‌کند و مرا اصلاً به‌عنوان شوهر نمی‌شناسد تقاضای نقض قرار صادره و رسیدگی مجدد به پرونده را دارد. پس از انجام تبادل لوایح و وصول پاسخ تجدیدنظر خواندگان پرونده به مرجع تجدیدنظر ارسال و شعبه دوازده دادگاه تجدیدنظر استان مازندران نسبت به تجدیدنظرخواهی رسیدگی و به شرح دادنامه شماره 1 مورخ 10/1/1393 و با استدلال به اینکه با توجه به اوراق پرونده و مفاد ماده 1162 قانون مدنی، استدلال و استنباط دادگاه نخستین صحیح و صائب بوده و بر ارکان و اساس رأی تجدیدنظرخواسته خدشه‌ای وارد نمی‌باشد با رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید نموده است. پس از ابلاغ رأی تجدیدنظر، آقای ح.ر. با تقدیم دادخواست فرجامی نسبت به رأی صادره اعتراض و فرجام‌خواهی نموده و اجمالاً اعلام داشته که مادر خواندگان پس از ازدواج با این‌جانب ناسازگاری در پیش‌گرفته و هیچ‌گونه ارتباط و تمکینی از بنده نداشته حال سه فرزند دارد که هرسه به نام بنده ثبت گردیده است درحالی‌که هیچ‌یک از آنان فرزندان بنده نمی‌باشد با یک آزمایش می‌شود صحت‌وسقم ادعای بنده ثابت گردد هر وقت شکایت می‌کنم یا دادخواست می‌دهم دعوای بنده را رد می‌نمایند. تقاضای نقض رأی فرجام‌خواسته جهت رسیدگی مجدد به پرونده را دارم. پس از انجام تبادل لوایح، پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و پس از ثبت جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.

هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای دکتر علیزاده عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای ح.رضا محمدباقری دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر: تقاضای رسیدگی موافق موازین قانونی را دارم. در خصوص دادنامه شماره 1 مورخ 10/1/1393 فرجام‌خواسته مشاوره نموده و چنین رأی می‌دهد:

 

 

 

 

 

رای دیوان

در خصوص فرجام‌خواهی آقای ح.ر. از دادنامه شماره 500001 – 10/1/93 شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان مازندران مبنی بر عدم استماع دعوی هرچند قانونگذار در بند ب ماده 368 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی در ذکر قرارهای قابل فرجام نامی از قرار عدم استماع دعوی نبرده است ولکن این عدم تصریح را باید ناشی از مسامحه مقنن دانست و به قابلیت فرجام آن قائل بود. نظر به اینکه دعوی فرجام‌خواه (خواهان بدوی) در خصوص نفی ولد در موعد مقرر در ماده 1162 قانون مدنی اقامه نشده است و دادخواست فرجامی فرجام‌خواه ازاین‌جهت متضمن ایراداتی که نقض دادنامه فرجام‌خواسته را ایجاب نماید نمی‌باشد. لهذا به استناد مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی رأی فرجام‌خواسته را به لحاظ انطباق با مقررات قانونی و دلایل موجود در پرونده ابرام می‌نماید.

رئیس شعبه 42 دیوان عالی کشور – عضو معاون

علیزاده – خان بیگی