بهترین وكیل كیفری

26 اسفند 1398

وکیل جرم خیانت در امانت در پونک

مجازات جرم خیانت در امانت

مجازات اصلی

مجازات اصلی جرم خیانت در امانت، به موجب ماده 119 قانون تعزیرات»، مصوب سال 1362، عبارت از حداکثر 74 ضربه شلاق بود. هرچند تردیدی وجود ندارد که مجازات شلاق، با توجه به ماهیت ترذیلی آن، در مورد برخی از مجرمین – از جمله افراد شرور – اثر ارعابی و بازدارندگی قابل توجهی دارد، لیکن مجازات مقرر شده برای خیانت در امانت حداقل برای آن دسته از خائنین در امانت که با ارتکاب این جرم در پی دستیابی به منافع کلان مالی می باشند کافی به نظر نرسیده و با قبح عمل آنان تناسب نداشت، به ویژه آن که . همانطور که قبلا اشاره کردیم . بسیاری از مردم جامعه ما، مخصوصا در گذشته، جرم خیانت در امانت را حتی از سرقت قبیح تر به شمار می آوردند، و یکی از اهداف مجازات ها – همانگونه که طرفداران مجازات اعدام به كرات اشاره کرده اند به ارزش آفرینی آنها است.

به عبارت دیگر، قانونگذاران در صورت تعیین مجازات های خفیف برای جرایم سنگین پیام بدی را به مردم ابلاغ کرده و به مرور ایام باعث کم اهمیت محسوب شدن آن جرم در اذهان افراد جامعه می گردند؛ در حالی که مقننین باید با تعیین مجازاتهای متناسب برای جرایم مختلف باورهای درست مردم را در مورد قبح آنها تقویت کنند.

از اینها گذشته، اگر این سخن برخی از جرم شناسان را بپذیریم که مجرم شخصی حسابگر است که ابتدائا منافع و مضاری را که در نتیجه ارتکاب جرم برای وی حاصل می‏شود سنجیده و سپس تصمیم به ارتکاب با عدم ارتکاب جرم می گیرد، باید بگوییم که با توجه به مجازات پیش بینی شده در قانون قبلی، ارتكاب بعضی از انواع خیانت در امانت  برای مجرمین صرف می کرد، زیرا در یک سوی آن احتمال استفاده های کلان مالی و در دیگر سو، مجازاتی بالنسبه خفيف وجود داشت.

خوشبختانه، قانونگذار در «قانون تعزیرات»، مصوب سال 1375 این مساله را رعایت کرده و در ماده 674، مجازات جرم خیانت در امانت را از شش ماه تا سه سال حبس تعیین کرده است. تعیین مجازات حبس برای خائن در امانت با موازین فقهی نیز سازگار می باشد، مخصوصا با توجه به روایتی که از امام باقر علیه السلام نقل شده است، بدین مضمون که امیرالمؤمنین علی علیه السلام برای سه کس دستور حبس صادر می کرده‏اند: «اول، غاصب؛ دوم، خورنده مال يتيم، و سوم، نابودکننده امانت.»

مجازات های تقویت

با توجه به این که جرم خیانت در امانت نیز، مثل کلاهبرداری، یک جرم قابل تعزیره محسوب می‏شود، و با امعان نظر به این که مجازات های تکمیلی، طبق ماده 23 قانون مجازات اسلامی، مصوب سال 1392، در مورد محکومیت های به مجازات تعزیری از درجه شش تا درجه یک، و مجازاتهای تبعی، طبق ماده 25 قانون مذکور، برای حبسهای از درجه یک تا درجه پنج پیش بینی شده است (که مجازات خیانت در امانت هم دراین محدوده قرار میگیرد) و یا در برخی از قوانین خاص ممکن است این نوع مجازاتهای تبعی و تکمیلی برای همه جرایم مستوجب تعزیر پیش بینی شده و با مفاد «قانون مجازات اسلامی، مصوب سال 1392 هم نسخ نشده باشد، همان مطلب مذکور در فصل گذشته، راجع به مجازاتهای تبعی و تکمیلی کلاهبرداری، در مورد خیانت در امانت نیز صدق می کند، که از تکرار آن خودداری کرده و خوانندگان محترم را به همان مطالب ارجاع می دهیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *