وكیل متبحر در مواد مخدر شهرک غرب

06 آذر 1398

مستی مزمن

مستی مزمن

مصرف مفرط الكل در زمانی طولانی ممکن است دگرگونی های روانی و جسمانی عمیق در انسان ایجاد کند. مهم ترین آشفتگی های روانی میبارگی (الکلیسم) حالت هذیان گویی است. کاهش روزافزون حافظه، ضعف تدریجی دقت، اختلال قوای عالی روانی مانند اختلال قضاوت و استدلال تغییرات حالت روانی در مرحله پیشرفته وابستگی به الکل است.

حالت های روانی الکلی های مزمن که به ناهوشیاری و ناپایداری رفتار مبتلا شده اند به جنون می ماند. بنابراین، تکلیف کردن آنها دشوار است و نمی توان آنها را مسؤول عواقب افعالشان شناخت.

در غیر مواردی که مستی به درجه ای نیست که اراده را از انسان سلب کند مسؤولیت کیفری در عین حال همچنان باقی است، بلکه گاه از کیفیات مشدد مجازات محسوب می شود. مانند مستی به هنگام قتل و ایراد ضرب و جرح غیرعمدی در اثنای رانندگی (ماده ۷۱۸ ق.م.ا، تعزیرات).

به طور کلی، اثر زداینده قصد و اختیار خاص تنها الكل، مواد مخدر و یا روانگردان غیر مجاز نیست، مواد مخدر و روانگردان های مجاز هم که به صورت داروهای خواب آور و آرام بخش در دسترس عموم است متناسب با میزان و طول مدت مصرف، دگرگونی های روانی و زمینه اعتیاد را در انسان پدید می آورد.

رابطه اعتیاد و جرم انکار ناپذیر است. لیکن پاسخ به اعتیاد هیچ گاه نباید کیفری باشد. تجربه، بیهودگی راهکارهای کیفری را ثابت کرده است. واکنش مناسب همانا اقدام حمایتی- درمانی است تا معتاد بتواند سلامت روانی خود را باز یابد. در این صورت است که می توان از فرض انسان عاقل و مختار سخن گفت.