05 دی 1398

مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از وجه التزام

مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از وجه التزام

کلمات کلیدی:

مرجع صدور:     شعبه 33 دادگاه تجدید نظر استان تهران

چکیده: مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از وجه التزام وجاهت قانونی ندارد.

 

مستندات         ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‏های عمومی و انقلاب در امور مدنی

تاریخ رای نهایی: 1393/07/20    شماره رای نهایی: 9309970223300956

رای بدوی

در خصوص دعوی 1. آقای ع.ب. 2. آقای م.الف. با وکالت آقای م. ر. بهطرفیت آقای الف.ت. به خواسته مطالبه خسارت (الزام به پرداخت مبلغ سیصد و بیست میلیون ریال وجه التزام موضوع قرارداد بهشماره 1429 مورخ 14/8/1385 و پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال موضوع ظهر قرارداد مرقوم به انضمام هزینه دادرسی و تأخیر تأدیه از اردیبهشت 86 لغایت تاریخ صدور حکم و اجرای آن به مبلغ 000/000/320 ریال که وکیل خواهان اظهار داشتند: موکلین به حکایت قرارداد شماره 1429 مورخه 14/8/85 که تصویر مصدق آن پیوست می‌باشد، بهعنوان سازنده، مبادرت به انعقاد قرارداد مشارکت با خوانده به عنوان مالک نموده‌اند تا با توجه به شرایط مندرج در قرارداد، نهایتاً هر یک مالک قسمتی از ساختمان احداثی گردند، لیکن خوانده، مالک پلاک ثبتی 118/15132 بخش 11 تهران، با وجود تعهدات قراردادی مبادرت به فسخ قرارداد به استناد توافق مندرج در ظهر قرارداد فوقالاشاره نمود (دادخواست فسخ و دادنامه صادره به شماره 38>29/1/88 صادره از شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران در خصوص فسخ قرارداد به پیوست تقدیم می‌گردد). لذا با توجه به اینکه شرط مندرج در ظهر قرارداد {با این عبارت”… مبلغ سیصد میلیون ریال معادل سی میلیون تومان بابت خسارت پشیمانی بین طرفین می‌باشد” } که خوانده با تمسک به آن از انجام تعهدات قراردادی تخطی نموده و نیز در مقام اعمال، ابراز و تأیید قضایی آن برآمده همراه با چنین قیدی است که مشروطله می‌بایست مبلغ سی میلیون تومان بابت خسارت پشیمانی به طرف مقابل پرداخت نماید و شرط مذکور به صورت یک کل تجزیه ناپذیر و مجموعه واحد مورد استناد و استفاده خوانده قرارگرفته بدین ترتیب محکومیت ایشان به پرداخت مبلغ سی و دو میلیون تومان (سی میلیون تومان خسارت پشیمانی و دو میلیون تومان وجه پرداختی از ناحیه موکلین به خوانده حسب ظهر قرارداد) به همراه هزینه دادرسی، حقالوکاله وکیل و خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ اعمال حق فسخ (اردیبهشت سال 86) وفق قوانین و مقررات معتبر از جمله مواد 230،228،221،10 قانون مدنی و مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی مورد تقاضاست. پس از جری تشریفات قانونی و دعوت از اصحاب دعوی نظر به اعلام فسخ قرارداد از سوی خوانده و تأیید آن بهموجب دادنامه قطعی شماره 38 مورخه 29/1/1388 صادره از شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران و با توجه به مفاد ظهر قرارداد عادی مشارکت تنظیمی میان خواهانها و خوانده دعوی دادگاه خواسته خواهان را مقرون به صحت تشخیص و بهاستناد مواد 10 و 219 و 220 و 223 و مواد 198 و 515 و 519 و 522 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال بابت وجه التزام ناشی از قرارداد و بهاستناد ماده 265 قانون مدنی پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال بابت وجه بلاعوض موضوع ظهر قرارداد بهلحاظ فسخ قرارداد فیمابین و پرداخت مبلغ 000/474/6 ریال بابت هزینه دادرسی و نیز پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست 16/9/1392 لغایت اجرای حکم در حق خواهانها صادر و اعلام می‌نماید رأی صادره حضوری ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاههای تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

رئیس شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران – حیدری

 

 

 

 

 

رای دادگاه تجدید نظر

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای الف.ت. به طرفیت 1- آقای ع.ب. 2- آقای م.الف. با وکالت آقای م.ر. نسبت به قسمت‌های اخیر دادنامه شماره 00083-6/2/1393 صادره از شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدور حکم به محکومیت تجدیدنظرخواه به مبلغ 000/000/20 ریال بابت وجه بلاعوض موضوع ظهر قرارداد بهلحاظ فسخ قرارداد فیمابین و نیز پرداخت خسارت تأخیر تأدیه نسبت به مبلغ سیصد میلیون ریال وجه التزام راجع به فسخ قرارداد شماره 1429-14/8/1385 از تاریخ تقدیم دادخواست (16/9/1392) لغایت اجرای حکم در حق خواهانها می‌باشد با توجه به محتویات و مندرجات پرونده خصوصاً تصویر ارائه شده مبنی بر اینکه تجدیدنظرخواه مبلغ 000/000/20 ریال را تقدیم بنگاه نموده است و در رابطه با خسارت تأخیر تأدیه از وجه التزام مندرج در قرارداد فیمابین که خود خسارت است خارج از مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی می‌باشد علیهذا با عنایت به مراتب مذکور دادگاه به استناد ماده 2 و 522 و قسمت اول ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 282 قانون مدنی ضمن نقض قسمت‌های اخیر دادنامه معترضعنه قرار عدم استماع دعوی خواهانهای نخستین را نسبت به آنها صادر و اعلام می‌نماید و در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.ب. 2- آقای م.الف. با وکالت آقای م.ر. به طرفیت آقای الف.ت. نسبت به قسمت اخیر دادنامه شماره 00083-6/2/1393 صادره از شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست (16/9/1392) لغایت اجرای حکم می‌باشد که تجدیدنظرخواهان نسبت به تاریخ خسارت تأخیر تأدیه معترض می‌باشند با توجه به محتویات و مندرجات پرونده خصوصاً اینکه اصل خواسته خسارت می‌باشد و خسارت تأخیر تأدیه  از خسارت تأمل دارد چه رسد به زمان خسارت تأخیر تأدیه علیهذا با عنایت به مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی اعتراض تجدیدنظرخواهان نسبت به این قسمت از دادنامه وارد و موجه نیست زیرا اعتراض مدلل و موجهی که موجبات نقض این قسمت از دادنامه معترضعنه را فراهم نماید بهعمل نیاورده دادگاه به استناد ماده 2 و 341 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهان قرار عدم استماع این قسمت از خواسته خواهانهای نخستین را صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره قطعی است.

رئیس شعبه 33 دادگاه تجدیدنظر استان تهران – مستشار دادگاه

خیری – مرادی