بهترین وكیل كلاهبرداری

21 مرداد 1399

نام گیرنده وجه در سفته

نام گیرنده وجه در سفته

ماده ۳۰۷ قانون تجارت در تعریف سفته چنین می گوید: «فته طب سندی است که به موجب آن امضا کننده تعهد می کند مبلغی در موعد معین یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معين و یا به حواله کرد آن شخص، کارسازی نماید». پس در سفته مانند برات)، گیرنده وجه شخصی است که سفته در وجه یا به خواله کرد او صادر می شود و نوشتن نام و مشخصات او تابع قواعد برات است؛ اما، برخلاف برات، در : سفته می توان نام کسی که سفته به نفع او صادر می شود (دارنده سفته) را ذکر نکرد و آن طور که ماده ۳۰۷ بیان می کند، سفته را در وجه حامل» صادر کرد.

حقوقدانان در اینکه آیا متعهد می تواند سفته را مانند برات) به نفع خود صادر کند یا خیر، اختلاف نظر دارند. در مورد برات، ماده ۲۲۴ قانون تجارت مقرر می کند: برات ممکن است به حواله کرد شخص دیگر باشد یا به خواله کرد خود برات دهنده». فایده صدور چنین برای این است که پس از صدور، صادر کننده :می تواند به جای آنکه آن را به فوریت در اختیار دارنده قرار دهد، ابتدا قبولی براتگیر را اخذ کند، تا اطمینان یابد که برات تكول نخواهد شد؛ اما در مورد سفته پاره ای از حقوقدانان این امر را منع کرده اند؛ زیرا به عقیده آنان، سفته از نظر صورت، تابع مقررات برات نیست. این دلیل قانع کننده نیست؛ چه هر چند ماده ۳۰۹ قانون تجارت به صراحت مقررات راجع به صورت برات را در مورد سفته لازم الرعایه نکرده است، از نظر وحدت ملاک سفته از نظر شکل نیز تابع مقررات برات است؛ جز در مواردی که ذات سفته ایجاب می کند که مقررات برات در مورد آن قابل اعمال نباشد؛ از جمله مورد فوق.

در واقع، در برات صادر کننده در پی دریافت امضا و تأیید شخصی است که و براتگیر نام دارد و متعهد اصلی برات خواهد بود؛ در حالی که در سفته قبولی براتگیر مصداق ندارد و از همان ابتدا، صادر کننده متعهد اصلی محسوب می شود و نمی تواند سفته را در وجه خود صادر کند؛ زیرا با این کار، صادر کننده اقدام به عمل لغوی می کند که منجر به ایجاد سند تجاری نمی شود. بنابراین، چنین سفته ای قابلیت ظهرنویسی نیز ندارد؛ اما براتی که به حواله کرد خود برات دهنده صادر می شود، قابل ظهرنویسی است ولو آنکه براتگیر هنوز آن را قبول نکرده باشد.